Ter herinnering aan Hans




Een terugblik en samenvatting van en over de markante persoonlijkheid Hans Eindhoven
Een rare man die ooit in Hoogvliet is terecht gekomen, Hans Eindhoven, een ruwe bolster zo op het eerste gezicht maar in werkelijkheid zo'n brave knuffelbeer.
Hans handelde in auto's, 'tweede hansies' zoals hij ze noemde. In de Koolvisweg bouwde hij tegen alle regels in een fraai onderkomen voor de administratieve handelingen en de tuin werd parkeerplaats. Maar ja, die regels werden aangepast natuurlijk want hij deed er niemand kwaad mee en dat stukje 'groen' dat hij pikte hoefde nu niet meer door de gemeente te worden onderhouden. Al snel werd dat reuze 'tuinhuis' een soort praathuis want de koffie was er immer bruin en dat wisten de mensen die langs de weg werkten razend snel. Met de stadsvernieuwingen als hete adem in de nek en ook de beperkte mogelijkheden in de Koolvisweg ging Hans op zoek naar een nieuw onderkomen. Die vond hij in de Gadering, midden tussen andere bedrijven. Een mooi pand aan de Oudelandseweg nummer 13. Zijn vrouw Manny was in die jaren actief met KOBA, een buurtinitiatief dat van de wijk waarin de Koolvis- en Baarsweg gelegen waren iets leuks probeerde te maken. Manny en Hans, twee tegenpolen, beide zeer sociaal bewogen maar de een was zakelijker dan de ander, welke? Dat laten we in het midden want ze floten elkaar soms terug. Terwijl Manny in organisatorische zin voor Hoogvliet haar sporen verdiende dreef Hans zijn autobedrijf. Maar ja, alleen auto's verkopen was ook niet alles dus ging Hans er steeds meer dingen bij doen, idealen verwezenlijken en zijn liefde voor de muziek combineren met niet alleen volle zalen maar ook met goede doelen.

Muziek fanaat
Ik heb met Hans diverse dingen op touw gezet, als voorzitter van de Stichting Hoogvliet Digitaal wilde ik talentenjachten en benefietavonden organiseren. De eerste keer was nog zonder Hans, althans min of meer want hij deed stiekem toch al een beetje mee.
Het was Hans die vond dat artiesten in de dop ook een weldadige bloemenpracht moesten ontvangen na hun optreden, het was wederom Hans die ze regelde en de rekening kwam nooit.
Avonden zonder artiesten kon niet, maar Hans had een netwerk van toppers en hij haalde ze maar wat graag over om te komen optreden, voor niets……. Zo zei hij.
O, ja, artiesten moeten natuurlijk ook consumptiebonnen hebben, dat hoort er bij. Vaak regelde hij dan met de Flamingo dat ze 'sam sam' betaalden, vroeg ik daar om?

Hans zong zelf ook fantastisch, al was hij daar altijd heel bescheiden over. Het was fijn als hij de microfoon oppakte en wat nummers van zijn idool Hazes ging zingen. Hans kende enorm veel artiesten en vaak werden ze meer dan een muzikale kennis, veel van die artiesten werden echte vrienden van hem. Knettergek was hij van muziek, hij genoot van elke noot en in al zijn bescheidenheid genoot hij mateloos van applaudisserende mensen die een door hem 'geregelde' artiest bedankten. De artiesten kwamen niet alleen optreden maar ook regelmatig even 'aan' bij zijn zaak in de Gadering om een bakkie te doen en natuurlijk lekker te dollen over van alles en nog wat. Ook bij Hans en Manny thuis werd wel een beetje opgeschoven als er weer eens een ploegje artiesten een borrel kwamen halen, met of zonder overnachting.

Goeie doelen
Als ondernemer heeft Hans Eindhoven heel wat grote maar ook kleinere initiatieven ondersteund. Hij was jarenlang sponsor van het zaalvoetbal, en menig al of niet sportief clubje kon mede dankzij hem weer vooruit. Hans was van het type 'niet zeuren' en gaf soms dingen zomaar weg, dan moest je niks meer vragen, hij deed het gewoon, punt uit!
Hij heeft ook voor de stichting 'Doe een Wens' veel gedaan, net als de 'Dreamfondation' en nog meer van die grote en belangrijke goede doelen. De 'New York steppers' waren ook een van de oogappels van Hans, hij kocht ooit een step voor een mooi bedrag omdat de 'Steppers' er voor de zoveelste keer definitief mee stopten. Toen ze weer gingen rijden gaf hij hem gewoon weer terug, echt Hans.
Zijn laatste grote wapenfeit was het grote benefiet gebeuren voor de tsunami weeskinderen. Bijna een jaar aan voorbereidingen gingen er aan vooraf. Manny en hij organiseerden zich het heen en weer en tussendoor schreef Manny ook nog 'even' en pakkende tekst voor de speciale cd ten behoeve van dit goede doel.
Het moest natuurlijk weer typisch op 'z'n Hans' want bij welk evenement gaat er een speciaal buffet aan vooraf? Juist, bij dit gebeuren dus.
In de weken voor de 29ste september, de 'D day', werd Hans steeds nerveuzer, 'zullen er wel genoeg mensen komen, heb ik niks vergeten, is het programma wel goed?' en nog veel meer van dit soort dingen gingen door zijn markante maar o zo kale bolletje.
Maar het kwam goed, de zaal liep vol en alles liep zoals hij het had bedacht. Maar liefst 5000 euro kwam uit deze actie. En zo heeft Hans, die zichzelf niet meer kon redden, talrijke kinderen die in nood zitten wel gered en een toekomst gegeven.

Radio

Radio maken en radiopraatjes houden waren hem niet vreemd, hij hield er van. Regelmatig was hij te horen op een lokale zender in de regio en ook daar maakte hij weer vrienden in de muziek. Op zondagochtend vroeg uit de veren voor een uitzending was voor hem geen probleem, ze konden op hem rekenen.
Ook het radioprogramma voor radio Hoogvliet was voor hem een uitje. Als één van de drie vrienden, Marcellus Hoornweg en ik waren de andere twee en Arjo Kwekel de technicus, kon hij lekker meedoen. Ik had Hans ooit gevraagd deze taak te vervullen omdat hij de perfecte vent was voor zo'n programma. Wat hebben we lol gehad, en wat hebben we veel worsten en kaas soldaat gemaakt, al konden we het vaak niet eens op, want Manny zijn eega was net zo gul als Hans, maar dat vond 'Dibbus' zijn Deense dog helemaal niet erg, die hielp wel aan het eind van de avond.
Zo ook bij de tiende uitzending, die was zoals de voorgaande, alleen Hans had veel pijn, 'van de griep' zo zei hij. Toch maakten we het programma vol en kon Dibbus weer lekker smullen.
Dat na deze uitzending alles anders zou gaan konden we toen nog niet bevroeden, hoewel…

Feestbeest
Hans was een levensgenieter maar ook iemand die anderen dat ook gunde. Een 'lekker feesie' ging hij niet uit de weg en als het te lang op zich liet wachten dan organiseerde hij er zelf wel even een. In de Flamingo had hij zijn eigen plekkie en 'fluitje', een slank bierglas. Dat fluitje was hem heilig en menig blonde inhoud vond zo de weg naar Hans. Toch kon Hans ook goed overweg met gewoon gezond water. Een eigen koeler op de zaak en als hij uit eten ging en nog moest rijden dan werd er heel wat gekoeld water omgezet door hem.
Zoals hij wel vaker mensen uitnodigde waren ook mijn Jootje en ik een keer de 'klos' en moesten mee naar Vinkenveen, want daar zat de beste Chinees volgens Hans. En inderdaad, het mag zeker het beste Chinese restaurant van Vinkenveen worden genoemd, het is overigens de enige daar. Gastheer Wong kende Hans natuurlijk en hij kreeg, ook daar weer, zijn eigen plekkie. Een echte smulpaap die Hans, wat hebben we genoten van die oesters!
 

Hans z'n 'Praathuis'
Ook een feest was het om bij Hans op de zaak langs te gaan, de koffie was er altijd bruin en soms lagen er lekkernijen op tafel waar je gewoon van moest pakken want daar lag het toch voor?
In de hoek stond papegaai 'Pino' die zo ongeveer alles opat wat hem werd voorgehouden. Het was een leuk en gezellig ingericht 'kantoor annex zithoek' waar de wanden vol hingen met krantenknipsels over belangrijke gebeurtenissen en foto's van optredens. Alleen daar zag je een glimp van de vele dingen die hij deed, verder liep hij er niet mee te koop. Er was altijd wel iemand op de koffie bij Hans, soms een branchegenoot, maar vaker zomaar iemand die werkte in de Gadering of een muzikant, maar ook mensen die voor hun werk langs de weg zaten, van brandweerman tot politieagent en van havenwerker tot schrijver. In de winterdagen was de erwtensoep van Hans helemaal het neusje van de zalm en soms ontstonden er wachttijden bij zijn kookpotje. Voor de liefhebbers van een drankje was het ook een eldorado want een grote koelkast was vrij toegankelijk en menig spaatje of cola-tje al of niet light ging er doorheen. Ik zou het bijna vergeten te vertellen, maar alles was gratis, echt Hans dus.
Wat zal ik en vele anderen dat gaan missen!

Alles anders
Alles wat ik hiervoor schreef is verleden tijd en zal zich niet meer herhalen.
De avond van onze laatste radio-opnamen eindigde voor mij met het overzetten thuis van de 'tape' naar de server van Radio Hoogvliet, dat ging vreemd genoeg heel moeizaam. Ik had bij het weggaan bij Hans al een gek gevoel, iets zat me niet lekker. Ik had het er met mijn Jootje ook nog over, Hans had het zo koud gehad en maakte er nog grappen over. Een dikke trui en een Unox muts op z'n kale koppie stond hem belachelijk, maar ook wel grappig. Soms ging hij even staan bij de microfoon want hij verrekte van de pijn, 'klote griep' zei hij. We zeiden nog dat hij maar eens naar de dokter moest gaan, maar ja….

Thuis moest ik nog een stukje schrijven voor de krant, het wilde niet echt, en dat terwijl ik daar normaal geen enkele moeite mee heb, ik vond het vreemd eigenlijk en had een onrustig gevoel. Die nacht sliep ik onrustig, maar goed, dat gebeurd vaker. Toen ik de volgende dag opstond, had ik alweer dat gekke gevoel. Een telefoontje van Mandy, de dochter van Hans maakte me goed wakker en zou alles anders maken.

'Jan………. Mijn vader is dood', woorden die bij mij insloegen als een bliksem, al was er ook iets bekends aan, het was het bericht waar ik onbewust op wachtte. Ik kon niet anders dan vloeken, dat doe ik normaal nooit, maar toen ging het als vanzelf.

Ik zal niet in detail treden, maar Hans bleek 's morgens niet goed geworden te zijn en met spoed naar het ziekenhuis vervoerd. Onderweg heeft de ambulance nog gestopt op de Dorpsweg om de reanimatie in te zetten, de trauma heli is er ook nog bij geweest. Ondanks de gevechten van artsen in het ziekenhuis kon Hans niet meer gered worden.

Ik kon niet meer dan meeleven en hand en span diensten vervullen want iedereen was reddeloos en intens verdrietig. Ik heb mijn makker, die thuis bij zijn Manny was opgebaard, nog kunnen bezoeken, in en in triest om te zien hoe je vriend waarmee je de vorige avond nog lol maakte stil tussen het zijde lag en nooit meer 'komt goed' zou roepen.
Er volgde een zware week, zeker voor Manny en dochter Mandy, voor hen is het verdriet enorm.
Pino is nu thuis bij Manny, Dibbus moet nog wennen aan z'n gekrijs, maar Hans zou zeggen: 'komt goed'. Hans zei altijd 'komt goed' jammer dat het voor deze ene keer niet zo was.

Begrafenis
En zo kwam een week na de geweldige benefietavond een begrafenis die we geen van allen hadden verwacht. Overweldigend was de belangstelling, hier zag je echt hoeveel vrienden Hans heeft. Ja heeft, want ook na zijn vertrek uit het aardse leven zal Hans vriend blijven.
Het werd een emotioneel afscheid, vele sprekers en de aula bleek veel te klein. Hans was gebracht door een mooie witte Mercedes, zijn eigen wagen van het zelfde merk stond later eenzaam een stukje verderop. Ik kreeg een beetje het gevoel van het gezadelde paard zonder ruiter dat vaak bij koninklijke begrafenissen achter de koets loopt.
Hoewel de plechtigheid en het dragen naar het graf een massaal gebeuren werd heeft in kleine kring, buiten het zicht van de camera's het dalen van Hans naar zijn laatste plekkie plaats gevonden. Onder een mooie boom, soms in de schaduw en soms in het licht, precies zoals Hans ook was, is het graf toegedekt en zal hij rusten.

Flamingo
Gelegenheid tot condoleren vond plaats in de Flamingo, want de aula zou daar te klein voor zijn geweest en dus bood het partycentrum dit gratis aan. Lange rijen kwamen langs Manny en haar naasten om blijk van medeleven te tonen. Natuurlijk werd er Hazes gedraaid, en op Hans geproost, zelfs ik nam voor die gelegenheid een biertje, wat ik normaal nooit drink, maar het was voor Hans.
Manny heeft zelf iedereen hartelijk bedankt voor de belangstelling en nog wat over Hans verteld, ik vond dat erg knap van haar.

HansE trofee
Om Hans Eindhoven nooit meer te vergeten heeft de stichting ODA (Flamingo) besloten om de HansE trofee in het leven te roepen. Aan deze trofee zit een minimaal geldbedrag van 1000 euro verbonden voor het goede doel. De eerste daadwerkelijke datum voor dit gebeuren is 16 december, we houden u op de hoogte. HansE is overigens ontstaan als bijnaam tijdens zijn Hollandse Middagen waar hij als diskjockey opereerde onder die naam.

Tot slot
Er is heel veel meer te vertellen over Hans Eindhoven, maar dan zouden we ruimte te kort komen. Zijn leven is niet samen te vatten in een notendop, al probeerde ik dat hier wel. Het feit dat hij in 2006 Hoogvlieter van het jaar werd zegt al veel over deze kanjer.
Veel zal er veranderen en veel zullen we missen. M'n regelmatige omweg via de Gadering en 'even' aan bij Hans zijn verleden tijd, het samen lachen, ons druk maken, en ouwehoeren over alles wat er goed en niet goed gaat, maar vooral de uitstraling en vrolijkheid van Hans zullen we allemaal enorm gaan missen. Natuurlijk zullen Manny en haar dochter Mandy Hans het meest gaan missen, maar als het aan mij ligt zijn vrienden niet, want die weten de weg nog wel te vinden straks, al moeten we even wennen aan een andere route, dus Manny, zet de Senseo maar vast aan.

Jan Koopmans

De foto's van de door Hans en Manny georganiseerde Benefietavond, KLIK HIER